เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย G7.Novel
ในเวลานี้ ไม่มีคนอื่นอยู่ในห้องจ่ายยาอีกแล้ว
ลู่เย่ถึงกับอึ้งตะลึงงันไปเมื่อได้ยินคำพูดของฉีอิงเสวี่ย
เมื่อตระหนักได้ว่าตนเองเพิ่งได้ยินอะไรไป ใบหูของลู่เย่ก็เปลี่ยนเป็นสีแดงระเรื่อด้วยความเร็วที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า
หลังจากเอ่ยคำเหล่านั้นออกไป ฉีอิงเสวี่ยก็ลอบถอนหายใจด้วยความโล่งอก เธอวางสมุนไพรในมือลงแล้วหันไปมองลู่เย่อย่างจริงจัง
"นายฟังไม่ผิดหรอก และฉันก็ไม่ได้ล้อเล่นด้วย ฉันรู้ว่านายเพิ่งกลับมาจากบ้านเกิด มีเรื่องไม่สบายใจ และมีความกดดันมากมาย แต่ว่า..."
"ที่ฉันบอกนายในวันนี้ ไม่ใช่เพราะต้องการคำตอบในทันทีจากนาย และไม่อยากทำให้จังหวะชีวิตของนายต้องเสียไป"
"ที่ฉันบอกนาย ก็เพราะฉันไม่อยากเก็บซ่อนความรู้สึกของตัวเองไว้อีกต่อไปแล้ว ลู่เย่ นายเป็นคนดี นายเป็นคนดีจริงๆ นะ"