กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย G7.Novel
"งั้นแกก็ไม่ต้องเปิด"
การพูดจาพร่ำเพรื่อพวกนี้มันเสียเวลา
ลู่หนิงหนิงเหลือบมองไปทางทีมเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัย
เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยที่ติดตามมาคนหนึ่งก้าวขึ้นหน้า ยกมือขึ้นบิดแล้วดันเพียงครั้งเดียว ไส้กุญแจก็พังทลายลงทันที
"ลู่เย่ ถอยออกไปหน่อย"
หลังจากเอ่ยเตือน ลู่หนิงหนิงก็ถีบประตูเปิดออก
ภายในห้องทั้งหนาวเย็นและชื้นแฉะ ลู่เย่นั่งอยู่ตรงขอบเตียง ใบหน้าของเขาซีดขาว
เขาไม่ได้ดูแลตัวเองมาหลายวัน ตอเคราจึงเริ่มผุดขึ้นมาและผมเผ้ายุ่งเหยิง แต่โชคดีที่สภาพร่างกายของเขายังดูแข็งแรงดี
เมื่อเห็นลู่หนิงหนิง ลู่เย่รู้สึกถึงระลอกอารมณ์ที่เอ่อล้นขึ้นมาในดวงตา
"พี่..."