เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย G7.Novel
"คราวนี้ถือเป็นบทเรียนนะ คราวหน้าอย่าใจร้อนแบบนี้อีก"
แววตาของหลินอีโม่หม่นลงเล็กน้อย หลังจากพูดจบ เขาก็กุมมือเธอไว้แล้วเป่าลมเบาๆ ลงบนฝ่ามือของเธอ
เขาไม่กล้าแม้แต่จะคิด หากช้าไปเพียงสองนาที พวกเขาก็คงต้องพรากจากกันตลอดกาลแล้ว
ลู่หนิงหนิงใช้นิ้วจิ้มแก้มของเขา "ทำไมต้องทำหน้าจริงจังขนาดนั้นด้วยคะ คุณทำฉันตกใจหมดเลย"
หลินอีโม่มองลู่หนิงหนิงอย่างจนปัญญา เขาชักจะทำอะไรไม่ถูกกับเธอมากขึ้นเรื่อยๆ แล้วจริงๆ
ลู่หนิงหนิงกุมมือหลินอีโม่ไว้แล้วเอ่ยเสียงเบา "ฉันรู้ค่ะว่ามันอันตราย แต่พวกเขายังมีชีวิตอยู่นี่คะ ฉันจะยืนดูเฉยๆ ปล่อยให้พวกเขาเป็นอะไรไปไม่ได้หรอกค่ะ"
"เอาเถอะค่ะ ฉันจะไปดูอิงเสวี่ยเสียหน่อย คุณ..."
"ไหนๆ คุณก็มาอยู่ที่นี่แล้ว ผมจะไปจัดการเรื่องการบริจาคและงานบรรเทาทุกข์ในส่วนต่อไป คุณไปเถอะ เดี๋ยวผมค่อยติดต่อคุณทีหลัง"