เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย G7.Novel
ไม่กี่วินาทีต่อมา
โจวยวิ๋นซูค่อยๆ เงยหน้าขึ้นมองเงียบๆ เธอมองดูบล็อกไม้บนพื้น แล้วหันไปมองลู่หนิงหนิง
【ปลอดภัยเหรอ? หนิงหนิงบอกว่า... จะไม่ชนหนู...】
ลู่หนิงหนิงไม่ได้ขยับเข้าไปใกล้ แต่เอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลว่า "ไม่ต้องกังวลนะคะหนูน้อยยวิ๋นซู มันปลอดภัยค่ะ หนูจับมันได้นะ"
โจวยวิ๋นซูเม้มริมฝีปาก ค่อยๆ ยื่นมือเล็กๆ ออกไป แล้วใช้นิ้วสะกิดบล็อกไม้เบาๆ
บล็อกไม้ไม่ขยับเลย... มันไม่ชนหนูจริงๆ ด้วย...
โจวยวิ๋นซูสัมผัสบล็อกไม้อีกครั้ง ก่อนจะหยิบมันขึ้นมากำไว้ในมือ
【ปลอดภัยมากจริงๆ... หนูไม่โดนชนแล้ว...】
ลู่หนิงหนิงยืนมองอยู่ด้านข้างด้วยรอยยิ้มอย่างอ่อนโยน โดยไม่เร่งเร้าเธอเลย
สองนาทีต่อมา หัวไหล่ของโจวยวิ๋นซูก็ค่อยๆ ผ่อนคลายลง ไม่ได้ขดตัวอีกต่อไป เธอหยิบบล็อกไม้ที่อยู่ข้างๆ ขึ้นมาต่อเรียงกันใหม่อีกครั้ง