กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย G7.Novel
ประตูไม่ได้ลงกลอน ลู่หนิงหนิงผลักเปิดออกเบาๆ ก็เผยให้เห็นสวนกว้างใหญ่
ในลานเรือนมีทั้งเขามอ สายน้ำไหล ป่าไผ่ และอื่นๆ อย่างครบครัน เมื่อก้าวเท้าเข้ามาก็ให้ความรู้สึกราวกับเหยียบย่างเข้าสู่ที่พำนักอันสันโดษของฤๅษีผู้ละวางโลก
ชายคนหนึ่งสวมเสื้อผ้าฝ้ายลินินเรียบง่ายนั่งอยู่ตรงระเบียงทางเดิน กำลังใช้ผ้าเนื้อนุ่มเช็ดพู่กันจีน
เขาคือซูชิงเหอ
เขาดูอายุไม่เกินสามสิบห้าปี รวบผมดำขลับไว้หลวมๆ ปอยผมสองสามเส้นพัดระผ่านหน้าผาก ผิวพรรณขาวผ่อง
การแต่งกายเช่นนี้ทำให้เขาดูราวกับคนในยุคโบราณจริงๆ
เมื่อได้ยินเสียงฝีเท้า ซูชิงเหอก็เงยหน้าขึ้น สายตาจับจ้องมาที่ลู่หนิงหนิง แววตาของเขาเฉยชา ไม่มีความประหลาดใจเลยแม้แต่น้อย
"คุณลู่?"