กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย G7.Novel
โจวจยาเจียพยักหน้า
ซุนซินเยว่รู้สึกเขินอายเล็กน้อยเมื่อได้รับคำชม
แม่โจวเอ่ยขึ้นเช่นกัน "วันนี้ซินเยว่ช่วยได้มากจริงๆ ไม่เช่นนั้นสองแม่ลูกคู่นั้นคงไม่ยอมกลับไปง่ายๆ แน่"
นี่เป็นครั้งแรกที่แม่โจวเรียกซุนซินเยว่ว่า 'ซินเยว่' เพราะก่อนหน้านี้เธอจะเรียกว่า 'เสี่ยวซุน' มาตลอด
แม่โจวพูดต่อ "ฉันโทรบอกเจ๋อเฟิงแล้ว เรื่องนี้ยังไม่จบง่ายๆ หรอก"
เธอหันมาพูดกับลู่หนิงหนิง "หนิงหนิง วันนี้ทำให้เธอต้องมาเห็นเรื่องน่าอายเข้าแล้ว"
"คุณป้าโจวอย่าพูดแบบนั้นเลยค่ะ ใครเจอเรื่องพรรค์นี้ก็ต้องโมโหกันทั้งนั้น นี่ก็เริ่มดึกแล้ว ฉันคงต้องขอตัวกลับก่อนนะคะ ฉันบอกพี่เลี้ยงไว้แล้วว่าจะกลับมาดูอาการของเหมียนเหมียนอีกในอีกสองวัน หากสองวันนี้แกยังร้องไห้โยเยอยู่ ก็โทรหาฉันได้ตลอดเวลาเลยนะคะ"