ตอนที่ 86 ฉันไม่ได้โง่ขนาดนั้นสักหน่อย

หลินอีโม่ยืนอึ้งไปอย่างเห็นได้ชัด เขาจ้องมองลู่หนิงหนิงตาค้าง "นี่เธอเป็นอะไรของเธอเนี่ย?!"

ลู่หนิงหนิงคลายมือออกจากเอวของเขาแล้วกะพริบตาปริบๆ "เป็นอะไรเหรอคะ"

หลินอีโม่กระแอมแก้เก้อ "เธอกล้าดียังไงกัน ตำรวจหน่วยพิเศษบอกว่าไอ้หมอนั่นมีคดีฆาตกรรมติดตัวอยู่ แล้วเธอยังกล้าวิ่งไล่ตามไปแบบนั้นเนี่ยนะ"

ลู่หนิงหนิงเอียงคอเล็กน้อย "ตอนนั้นเรื่องมันเกิดขึ้นกะทันหันเกินไป ฉันยังไม่ทันได้คิดอะไรให้รอบคอบ ก็รีบตามไปพร้อมกับซุนซินเยว่แล้วค่ะ"

หลินอีโม่ส่งเสียง "อืม" รับคำ แล้วเบือนหน้าหนีไปด้านข้าง "แล้ว... เธอรู้เรื่องของฉัน... ตั้งแต่เมื่อไร..."

นี่เป็นครั้งแรกที่ลู่หนิงหนิงเห็นหลินอีโม่มีท่าทางอึกอักและไม่เด็ดขาดขนาดนี้ ช่างไม่เข้ากับภาพลักษณ์ประธานจอมเผด็จการของเขาเอาเสียเลย