ตอนที่ 63 ถูกขอวีแชต

ก่อนหน้านี้เขาเคยตรวจสอบข้อมูลของลู่หนิงหนิงมาแล้ว หลังจากเข้าเรียนมหาวิทยาลัยได้ไม่ถึงหนึ่งเดือน เธอก็ถูกส่งตัวกลับไปที่หมู่บ้าน ดังนั้นเธอจึงไม่น่าจะคุ้นเคยกับถนนสายนี้

ลู่หนิงหนิงชะงักไปครู่หนึ่ง "ฉันเรียนไม่จบน่ะค่ะ"

เธอหันหน้ามามองเขา "แต่นั่นไม่ได้ขัดขวางไม่ให้ฉันหาของกินนี่คะ"

พอพูดจบ เธอก็รีบเดินตรงไปยังแผงลอยร้านหนึ่งแล้วเอ่ยขึ้นว่า "คุณนั่งรอฉันตรงนี้ก่อนนะคะ เดี๋ยวฉันกลับมา"

พอลู่หนิงหนิงกลับมา ในมือก็ถือของทอดเสียบไม้กับเหลียงผีมาด้วย

เธอวางของลงบนโต๊ะ หยิบของทอดเสียบไม้ขึ้นมาหนึ่งไม้แล้วยื่นให้หลินอีโม่ "คุณชายรอง วันๆ คุณกินแต่อาหารรสเลิศ คงไม่เคยลองของพวกนี้มาก่อนใช่ไหมคะ ทำไมไม่ลองชิมดูล่ะคะ"

หลินอีโม่รับมา กัดไปหนึ่งคำ และไม่ได้พูดอะไร