ตอนที่ 59 เขาไม่เคยเห็นพี่รองเป็นแบบนั้นมาก่อน

หล่อนยังคงถือถ้วยน้ำขิงไว้ในมือ ค่อยๆ จิบทีละน้อย เส้นผมยาวสยายพาดลงบนไหล่ ใบหน้าซีดเซียว แลดูคล้ายตุ๊กตาผ้าตัวหนึ่ง

หลังจากดื่มน้ำขิงหมดแล้ว ลู่หนิงหนิงก็เงยหน้าขึ้นสบสายตากับเขา ใบหูพลันขึ้นสีแดงระเรื่อ

หล่อนนึกถึงช่วงเวลาที่เขากระโจนลงมาคว้าตัวหล่อนไว้กลางทะเล

เขาหล่อเหลาจนหล่อนเผลอสำลักน้ำทะเลเข้าไปคำหนึ่ง

ที่น่าขายหน้าที่สุดก็คือ หลังจากหล่อนสำลักน้ำ เขากลับผายปอดให้หล่อนจริงๆ... ลู่หนิงหนิงแสร้งทำเป็นก้มมองลวดลายที่ก้นถ้วยน้ำขิง รู้สึกขวยเขินจนบอกไม่ถูก

หลินอีโม่เอ่ยถาม "เธอแน่ใจนะว่าจะถ่ายรายการให้เสร็จก่อนค่อยกลับ"

ลู่หนิงหนิงพยักหน้า "คุณจะไม่เกลี้ยกล่อมฉันหน่อยเหรอคะ"

"เกลี้ยกล่อมเธอแล้วมันจะได้ผลหรือไง"