เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย G7.Novel
ลู่หนิงหนิงชี้ไปที่บิสกิตสำหรับเด็กเคี้ยวแก้คันฟันบนโต๊ะแล้วเอ่ยถามอย่างอ่อนโยน "เดี๋ยวน้าเปิดบิสกิตถุงใหม่ให้หนู แล้วพวกเราออกไปกินข้างนอกกันดีไหมคะ?"
ฉู่ซือเหนียนดึงนิ้วหัวแม่มือออกจากปากทันที แล้วชี้ไปที่บิสกิตอย่างตื่นเต้น "อื้ม! อื้ม!"
"ไม่ได้นะ!" ฉู่เทียนรีบเอ่ยห้าม "เมื่อกี้ปะป๊าเพิ่งให้บิสกิตหนูไปไม่ใช่เหรอ? เพิ่งเปิดถุงแล้วยังกินไม่หมดเลย ดูสิ"
เขาหยิบถุงบิสกิตบนโต๊ะขึ้นมา "ฉู่ซือเหนียน ถึงจะยังเด็กแต่จะกินทิ้งกินขว้างไม่ได้นะ อยากจะกินเมื่อไรก็กินตามใจชอบแบบนี้ไม่ได้..."
ฉู่ซือเหนียนเบะปาก กำลังจะร้องไห้อีกรอบ
ข้อความในห้องถ่ายทอดสดระเบิดขึ้นทันที:
【ฉู่เทียน หุบปากไปเลย!! อย่ามาฉุดอาจารย์ชุดขาวให้เสียเรื่องนะ!!】
【ซือเหนียนเพิ่งจะกี่ขวบเอง? เด็กขนาดนี้จะไปเข้าใจเรื่องสิ้นเปลืองได้ยังไง?】
【ฉู่เทียน ถ้ายังพูดอีกคำเดียวล่ะก็ ฉันจะเลิกติดตามนายเดี๋ยวนี้เลย!!】