ตอนที่ 32 ความวุ่นวายในงานเลี้ยงวันเกิดผู้เฒ่าฟู่

หลังจากพูดจบ หล่อนก็ถอยไปยืนด้านข้างโดยไม่เอ่ยเร่งเร้าเขาอีก

ยี่สิบวินาทีต่อมา ฟู่อันอันก็ถอนหายใจออกมา

【ให้ตายสิ... ยัยผู้หญิงคนนี้... ตั้งใจแน่วแน่ว่าจะไม่ยอมอุ้มหนูอีกแล้วสินะ...】

【ก็ได้ คลานก็คลาน】

เจ้าตัวเล็กค่อยๆ คลานไปยังโหลใบแรก ยื่นมือออกไปหยิบสตรอว์เบอร์รีมากัดกินสองสามคำ จากนั้นก็คลานต่อไปยังโหลใบที่สอง

ใบที่สาม ใบที่สี่...

หลังจากกินผลไม้ชิ้นเล็กๆ แต่ละชิ้นหมด ฟู่อันอันก็รู้สึกว่าตัวเองมีเรี่ยวแรงขึ้นมามาก

จากนั้น เขาก็คลานเร็วขึ้นเรื่อยๆ จนกระทั่งถึงโหลใบสุดท้าย

โหลใบนี้วางอยู่ค่อนข้างสูง ฟู่อันอันจึงเกาะเก้าอี้แล้วลุกขึ้นยืนโดยไม่ทันคิด ยื่นมือน้อยๆ อวบอ้วนออกไปคว้าโหลใส่ชีส

"คุณพระช่วย คุณชายน้อยอันอัน ทำไมเก่งกาจขนาดนี้เนี่ย เดินมานี่ให้ฉันดูผลงานหน่อยเร็วเข้าค่ะ!"