ตอนที่ 15 เด็กน้อยสองคนแย่งคุณน้ากัน

ลู่หนิงหนิงพยักหน้า "ใช่ค่ะ คุณชายน้อยแค่หิวน้ำเท่านั้น ไม่มีอะไรร้ายแรงหรอกค่ะ"

"แต่เขาร้องไห้ไม่หยุดเลย..." เกือบจะทำหล่อนหมดแรง ฉีหมิ่นเองก็แทบอยากจะร้องไห้ตาม

"บางครั้งทารกร้องไห้ก็ไม่ได้แปลว่าหิวเสมอไปนะคะ" ลู่หนิงหนิงยิ้ม "เด็กอาจจะแค่กระหายน้ำ ขอแค่ป้อนน้ำให้ก็พอค่ะ"

ฉีหมิ่นกุมหน้าอก รู้สึกราวกับว่าช่วงหลายวันที่ผ่านมาหล่อนเหนื่อยเปล่าไปจริงๆ

หล่อนรีบดึงบัตรธนาคารออกมาจากกระเป๋าแล้วยัดใส่มือของลู่หนิงหนิง "หนิงหนิง ในนี้มีเงินสองแสนหยวน ถือเป็นค่าน้ำพักน้ำแรงของเธอนะ ฉันรู้ว่าเธอต้องดูแลเป่าเอ๋อร์ด้วย ฉันก็เลยจัดคนสองคนมาคอยช่วยเธอ..."

พี่เลี้ยงสองคนก้าวออกมาจากด้านหลังของหล่อน ทั้งคู่เป็นหญิงวัยสี่สิบกว่าปีและดูคล่องแคล่วว่องไว