กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Aphun-Tran
บทที่ 68 - ถือเสียว่าเลี้ยงสุนัขตัวหนึ่ง
กว่าจะมีคนพบตัวซั่วปู้เต๋อ เวลาที่เขาถูกซ้อมก็ล่วงเลยไปแล้วสองชั่วโมง อามู่เอ่อร์รวบรวมความกล้าสาดน้ำใส่หน้าเขา จึงปลุกให้เขาฟื้นคืนสติขึ้นมาได้
ตอนที่ถูกดักจับเป็นช่วงที่เขากำลังเตรียมปลดทุกข์พอดี ยามถูกรุมทุบตีปัสสาวะจึงเปรอะเปื้อนไปทั่วร่าง อีกทั้งอากาศยังร้อนอบอ้าว กลิ่นบนตัวของซั่วปู้เต๋อจึงฉุนกึกเตะจมูกอย่างยิ่ง บรรดาองครักษ์ต่างพากันถอยหลังไปหลายก้าวโดยไม่รู้ตัว
อามู่เอ่อร์กลั้นหายใจพลางเอ่ยถาม "องค์ชาย ท่านเป็นอย่างไรบ้าง เหตุใดจึงวิ่งมาไกลจากจุดพักแรมถึงเพียงนี้เล่า แล้วบาดแผลเต็มตัวนี่คืออะไรกัน"