กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Aphun-Tran
บทที่ 62 - ที่แท้มันเทศยังทำเช่นนี้ได้ด้วย
อามู่เอ่อร์ทั้งน้ำตาจำต้องไปร้านขายยาเพื่อซื้อยามาต้มให้ซั่วปู้เต๋ออีกครั้ง เมื่อมองดูยาในมือที่มีราคาแสนถูกจนไม่รู้จะถูกอย่างไร เขาก็อยากจะผ่าอกของหนานลู่ออกมาดูนักว่าหัวใจข้างในนั้นดำเหมือนมูลวัวหรือไม่
ยาที่ราคาไม่ถึงหนึ่งตำลึงเงิน แต่นางกลับเก็บเงินไปถึงห้าร้อยตำลึง แถมยังเป็นทองคำอีกด้วย ตอนนี้เขาแน่ใจแล้วจริงๆ ว่าสตรีชาวจงหยวนล้วนเป็นโจรปล้นชิง ไม่ว่าจะอายุน้อยหรืออายุมากก็ตาม จงหยวนช่างเต็มไปด้วยกลอุบายล้ำลึก เขาอยากกลับทุ่งหญ้าเหลือเกิน
หลังจากซั่วปู้เต๋อดื่มยาแล้ว อาการก็ค่อยๆ ฟื้นตัว แม้จะยังอ่อนเพลียอยู่บ้าง แต่ก็ไม่ได้ดูพะงาบๆ เจียนตายเหมือนก่อนหน้านั้นแล้ว