บทที่ 45 - สู่ขอ

บทที่ 45 - สู่ขอ

หานซู่กลับมาถึงพอดี เมื่อเห็นมีคนแปลกหน้าเพิ่มขึ้นมาอีกหนึ่งคนโดยไม่ได้มองให้ละเอียด ก็เอ่ยขึ้นอย่างจนปัญญา "พระชายา พวกเราทำเรื่องเช่นนี้แล้วมีคนมากมายขนาดนี้มันจะดีจริงๆ หรือขอรับ"

"พระชายาหรือ หานซู่ เจ้าเรียกนางว่าพระชายาหรือ" เสียงร้องด้วยความตกตะลึงของจวินเซวียนหลิงดังขึ้น

หานซู่ได้ยินเสียงคุ้นหู ทว่าเขาไม่รู้จักบุรุษผู้นี้ เมื่อเพ่งมองใบหน้าชัดๆ เขาก็ร้องขึ้นด้วยความตกใจไม่แพ้กัน "องค์หญิงเหวินจิ้ง ทำไมพระองค์ถึงมาอยู่ที่นี่ได้ แล้วเหตุใดจึงแต่งกายเช่นนี้พ่ะย่ะค่ะ"

"องค์หญิงหรือ" คราวนี้เป็นเสียงประสานกันของหนานลู่และเจียงหยวนหยวน ทั้งสองมองดูจวินเซวียนหลิงด้วยความสงสัย องค์หญิงที่กระโดดโลดเต้นซุกซนปานนี้น่ะหรือ