บทที่ 43 - รู้หน้าไม่รู้ใจ

บทที่ 43 - รู้หน้าไม่รู้ใจ

หนานลู่ยืนกอดอก "เช่นนั้นหรือ แต่ทำไมข้าถึงเห็นหญิงสาวคนหนึ่งนั่งคุยกับเจ้าอยู่นานสองนาน ซ้ำพวกเจ้าสองคนยังชนจอกสุรากันด้วยเล่า"

เจียงหยวนหยวนเอ่ยอย่างไม่อยากจะเชื่อ "พี่สาวคนสวย สายตาท่านเฉียบแหลมจริงๆ ทว่านางเป็นลูกพี่ลูกน้องของข้า พวกเราเล่นด้วยกันมาตั้งแต่เด็ก ข้าถึงได้ยอมดื่มสุราของนางเจ้าค่ะ"

หนานลู่ "รู้หน้าไม่รู้ใจ เจ้าโดนวางยาเข้าจริงๆ มิใช่หรือ ไม่ว่านางจะจงใจทำเองหรือถูกคนอื่นหลอกใช้เป็นเครื่องมือ แต่ความจริงก็คือเจ้าดื่มสุราของนางแล้วถึงได้มีอาการเช่นนี้"