กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Aphun-Tran
บทที่ 15 - ดูสิว่าเขาค้นพบเรื่องน่าสนุกอันใดเข้าแล้ว
สิ่งที่หนานลู่ไม่รู้ก็คือ ในตอนที่นางหมุนตัววิ่งออกไป ทั้งสองคนที่เมื่อครู่ยังหยอกล้อกันอย่างสนุกสนานต่างก็มีขอบตาแดงก่ำ มองดูแผ่นหลังของนางด้วยสีหน้าโศกเศร้าอาดูร
หลังจากทอดสายตามองอย่างเงียบงันอยู่ครู่หนึ่ง หลิงซีจู๋จึงเอ่ยขึ้น "ไปเถิด อย่าให้เด็กรอนาน เก็บงำความรู้สึกไว้ให้ดี อย่าให้นางมองออก แม้จิตวิญญาณภายในจะไม่ใช่ลูกของเราแล้ว ทว่าภายนอกยังคงใช่ ดังนั้นพวกเราต้องทำตัวให้มีความสุข ลูกสาวของเราจึงจะจากไปได้อย่างสงบใจ"
สมุหนายก "ได้ ไปกันเถิด"