136

บทที่ 136 ลอบสังหาร? โจรสลัดอวกาศ?

“ไม่อย่างนั้น...” เฉินหลินไอเบา ๆ ก่อนพูดอย่างติดขัดเล็กน้อย “เราไปหาคุณหนูมู่ดีไหม?”

“ฉันไม่ไป” มุมปากจางเฮ่อยกขึ้นเพียงชั่ววินาที ก่อนปฏิเสธโดยไม่ลังเล “ฉันคิดว่ารองผู้บริหารเมืองอย่างนายไปน่าจะเหมาะกว่า ฉันยังต้องคอยจับตาดูสถานการณ์ทางโรงแรม”

ล้อกันเล่นหรือไง ก่อนหน้านี้คุณหนูมู่เพิ่งขึ้นเงินเดือนให้พวกเขา แล้วยังชมว่าทำงานได้ดี เพิ่งผ่านไปไม่กี่วันก็เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น จะให้เขาไปพูดได้อย่างไร น่าอายจะตาย

ทั้งสองผลักภาระกันไปมา สุดท้ายก็ใช้วิธีเดิม คนละประโยคครึ่ง ๆ กัน

ตอนที่มู่จิ่นรับวิดีโอคอลจากจางเฮ่อ เธอเพิ่งรดน้ำดอกไม้ในสวนหลังบ้านเสร็จและกำลังจะกลับห้อง เมื่อเห็นสายเรียกเข้าก็รีบกลับเข้าไปในห้องนอน