104

บทที่ 104 ระดับ S เชียวนะ!

แอรอนกระแอมเบา ๆ “คุณหนูคนนี้เป็นผู้ช่วยสอนที่ผู้อำนวยการเชิญมาเป็นพิเศษ ตั้งใจฝึกให้ดี ถ้าเธอจงใจเล่นงานนายจริง นายยังจะยืนตะโกนโวยวายอยู่ตรงนี้ได้หรือ?”

“นั่นสิ ตัวเองตอบสนองช้าเองแล้วเกี่ยวอะไรกับอาจารย์ผู้ช่วย หรือจะให้อีกฝ่ายคอยออมมือให้นายด้วย?” นักศึกษาหญิงที่อยู่ข้าง ๆ เอ่ยเยาะเย้ยทันที

นี่คือการประลอง ไม่ใช่การเล่นขายของ ถ้าทนลำบากไม่ได้ก็ลาออกไปเสีย ตอนนี้ไม่ตั้งใจฝึกให้ดี พอขึ้นสนามรบจริงจะไปเป็นอาหารของเผ่าแมลงหรืออย่างไร?

มู่จิ่นเป็นคู่ซ้อมให้พวกเขาอยู่หนึ่งชั่วโมงก็ออกจากลานฝึก น่าเบื่อจริง ๆ ให้ความรู้สึกเหมือนกำลังเล่นขายของกับเด็กไม่มีผิด ทุกการเคลื่อนไหวของพวกเขาในสายตาเธอช้าราวกับถูกลดความเร็วลงหลายเท่า