100

บทที่ 100 พักอยู่ชั่วคราว

“ขอบคุณนะ ลูกรัก” เยว่หยิงกะพริบตาอย่างงุนงงเล็กน้อย ก่อนจะรับช่อดอกไม้ที่น้องสาวยื่นมาให้โดยไม่รู้ตัว

มัวแต่สู้กันจนเพลิน เธอถึงกับลืมไปแล้วว่าวันนี้เป็นวันเกิดของตัวเอง “เสี่ยวจิ่น เธอมาดาวลั่วซ่าเพราะตั้งใจจะมาฉลองวันเกิดให้ฉันใช่ไหม?” เยว่หยิงอุ้มช่อดอกไม้ไว้ด้วยมือข้างหนึ่ง อีกข้างโอบน้องสาวพาเดินกลับหอพัก “พวกเรากลับไปก่อน เดี๋ยวฉันจะไปแจ้งฝ่ายดูแลหอพัก เธอจะได้พักอยู่ที่นี่สักสองสามวันแล้วค่อยกลับบ้าน”

“ได้เหรอคะ?”

ฉีอวี่มองน้องสาวที่เพิ่งอัดคนไปตั้งมากมาย แต่เส้นผมแทบไม่ยุ่งเลยสักนิด ก่อนจะพยักหน้า “ได้สิ แค่ลงทะเบียนก็พอ”

หลังจากเด็กสาวทั้งสี่เดินห่างออกไป ผู้คนในบริเวณนั้นจึงค่อย ๆ แยกย้ายกันไป