095

บทที่ 95 ขับไล่ออกไป

จากนั้นมู่จิ่นก็เงยหน้ามองเด็กสาวที่ยังไม่พูดอะไร “เคยเรียนหนังสือไหม?”

เสียงเย็นใสดังขึ้น หลินซูจึงรู้ตัวว่าเจ้าของดาวกำลังถามเธอ

“เคยเรียนแค่สามปีค่ะ เป็นช่วงหลังจากที่คุณออกกฎให้เด็กกำพร้าเข้าเรียนได้ฟรี ฉันถึงได้มีโอกาสไปเรียน แต่ตอนนี้ฉันสอบใบประกาศนียบัตรนักบัญชีเสร็จแล้ว อีกไม่นานก็น่าจะหางานได้ ขอบคุณคุณมากจริง ๆ ค่ะ ที่ทำให้ฉันมีโอกาสได้เข้าโรงเรียน”

หลินซูไม่เคยคิดเลยว่าเจ้าของดาวที่เธอรู้สึกซาบซึ้งมาตลอดจะเป็นเด็กสาวอายุไม่มาก เดิมทีเธอคิดว่าตัวเองคงต้องหายไปพร้อมกับดาวหมายเลข 007 แต่กลับได้พบจุดเปลี่ยนใหม่ในชีวิต