080

บทที่ 80 ใช่เลย

มู่จิ่นใช้เวลาปรับอารมณ์อยู่พักใหญ่กว่าจะสลัดเพลงประกอบในหัวออกไปได้ จากนั้นรออีกนานพอสมควร สวีเยว่หยิงกับอีกสองคนจึงเดินออกมา

“เสี่ยวจิ่น!” พอเดินเข้ามาใกล้ สวีเยว่หยิงก็กอดน้องสาวแน่น “พ่อ แม่ รอนานแล้วใช่ไหมคะ?”

“ไม่นานเท่าไรหรอก พวกเรากลับโรงแรมกันก่อนเถอะ” หลานจือยิ้มอย่างจนใจ ก่อนจะเดินไปยังจุดที่จอดยานบินเช่าไว้พร้อมกับสวีมู่และทุกคน

“สอบเป็นยังไงบ้างคะ?” หลังขึ้นยานบินแล้ว มู่จิ่นรินน้ำองุ่นให้ทั้งสามคนแล้วเลื่อนไปตรงหน้า

สวีเยว่หยิงใช้นิ้วจิ้มแก้มตัวเอง “ฉันว่าก็โอเคนะ พืชที่กลุ่มพวกเราถูกกำหนดให้ปลูกเหมือนกันทั้งหมดคือฟักทอง” ในร้านของพวกเธอก็มีฟักทองขาย อีกทั้งสวีเยว่หยิงกับฉีอวี่ก็ปลูกเป็นประจำ จึงไม่ได้ยากอะไร