066

บทที่ 66 ปะการัง

มู่จิ่นมองสิ่งของที่อีกัวนาทะเลวางไว้ตรงหน้าอย่างงุนงง

นี่คือ...ปะการังหลากสีงั้นเหรอ (′?_?`) หรือว่าจะเป็นของขวัญขอบคุณเธอ?

เมื่อเห็นว่าเธอยังไม่มีปฏิกิริยา อีกัวนาทะเลก็ใช้กรงเล็บเขี่ยปะการังเข้ามาใกล้ แล้วส่งเสียงร้องเบาๆ อย่างขลาดๆ

จนกระทั่งมู่จิ่นหยิบปะการังขึ้นมา มันถึงได้จากไป เธอเก็บปะการังเข้าไปในกำไลมิติ ก่อนควบแน่นปีกขึ้นมาแล้วบินกลับ

เยว่หยิงกับพวกเธอรออย่างร้อนใจมานานหนึ่งชั่วโมง ในที่สุดก็เห็นร่างของน้องสาวบินกลับมายังชายฝั่ง

“เสี่ยวจิ่น ไม่ได้เจออันตรายใช่ไหม?”

มู่จิ่นตบมือเยว่หยิงเบาๆ “ไม่มีค่ะ พี่สาวไม่ต้องกังวลนะ” อีกอย่าง ต่อให้เจอสัตว์ประหลาดในทะเล คนที่ต้องหนีก็ไม่ใช่เธอเสียหน่อย