042

บทที่ 42 ศึกชิงเจ้ายุคดวงดาว

“พี่สาว เวลายังพอค่ะ ฉันจะช่วยพี่เก็บค่าพลังรบเอง ไม่ต้องกังวลนะคะ” มู่จิ่นคล้องแขนพี่สาวพลางปลอบ

“ไม่เป็นไรหรอก พี่แค่บ่นนิดหน่อย ปลูกดอกไม้เสร็จแล้วค่อยไปสั่งแคปซูลเกม เสี่ยวจิ่นไม่ต้องฝืนมาเล่นเป็นเพื่อนพี่นะ” เยว่หยิงยิ้มให้น้องสาว

เพราะประสบการณ์ในวัยเด็ก เสี่ยวจิ่นไม่ชอบพื้นที่ปิดและคับแคบมาโดยตลอด ดังนั้นเธอแทบไม่เล่นเกมเลย นาน ๆ ครั้งที่เคยเล่นสักครั้งสองครั้งก็เพราะช่วยพ่อผ่านดันเจียน คำว่าเล่นไม่เก่งแต่ชอบเล่นนั้นเหมาะกับพ่อที่สุด ใส่อุปกรณ์ระดับสูงสุด แต่กลับเล่นได้แย่ที่สุด พอติดดันเจียนเมื่อไรก็เรียกกำลังเสริมทันที ไม่ให้เธอก็ให้เสี่ยวจิ่นช่วยเล่นแทน