034

บทที่ 34 วิกฤต

เพราะช่วงนี้ยังไม่ต้องปลูกผัก มู่จิ่นจึงใช้เวลาในยามเช้าที่ยังพอเย็นสบายออกไปปลูกต้นไม้ ความจริงหน้าที่หลักของเธอคือเร่งการเติบโตของต้นกล้า ส่วนงานปลูกมีหุ่นยนต์เป็นคนจัดการ พ่อจะขนน้ำจากบ้านมาให้ เพราะบริเวณนี้ไม่มีแหล่งน้ำเลย

บางทีในอดีตอาจเคยมี เพียงแต่ตอนนี้แห้งขอดไปหมดแล้ว หากฟื้นฟูพื้นที่สีเขียวแถบนี้สำเร็จ ไม่แน่ว่าสายน้ำอาจกลับมาอีกครั้งก็ได้

ตอนนี้ปริมาณฝนบนดาวลดลงจนเหลือน้อยมาก ต่อให้ฝนตกก็เป็นฝนกรดที่มีฤทธิ์กัดกร่อน ทั้งยังปะปนด้วยมลพิษและรังสีจำนวนมาก ทุกครั้งหลังฝนตก มลพิษในดินจะยิ่งรุนแรงขึ้น

หุ่นยนต์ร่างสูงใหญ่แบกต้นกล้าทีละต้นไปปลูกโดยเว้นระยะห่างสามเมตร ส่วนหุ่นยนต์ขนาดเล็กกว่าอีกตัวคอยรดน้ำหนึ่งถังที่ผสมพลังงานสายพฤกษาเอาไว้