028

บทที่ 28 พืชมหัศจรรย์

โพรงเหมืองลึกและมืดสลัว แต่โคมส่องสว่างกำลังสูงในมือของสวีเยว่หยิงทำให้บริเวณรอบข้างสว่างขึ้น

การขุดเหมืองติดต่อกันมาหลายปีทิ้งรอยแตกร้าวด่างพร้อยไว้บนผนัง พื้นใต้เท้าที่ขรุขระไม่สม่ำเสมอมีฝุ่นหนาสะสมอยู่ สองพี่น้องสวมหน้ากากที่สามารถกรองอากาศให้เรียบร้อยก่อนเดินหน้าต่อ ทางเดินทั้งหมดถูกทิ้งร้างมานาน ยิ่งเดินลึกเข้าไปก็ยิ่งชื้นแฉะ กระทั่งเริ่มมีน้ำซึมออกมาตามซอกผนังหิน

ภายในโพรงเหมืองอันเงียบสงัดมีเพียงเสียงฝีเท้าของสองพี่น้อง ทางเดินลาดเอียงลงไปด้านล่าง ยิ่งลงลึก อากาศก็ยิ่งเบาบาง จนกระทั่งเยว่หยิงเริ่มรู้สึกไม่ค่อยสบาย ในที่สุดพวกเธอก็มาถึงปลายทาง