กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย 云逸 Yun_Yi
บทที่ 26 ฟักออก
เมื่อไม่ต้องคอยกดพลังจิตที่กำลังปั่นป่วนเอาไว้ ความเร็วในการรักษาด้วยพลังพิเศษของเธอก็จะเพิ่มขึ้นอีก
เยว่หยิงร้องไห้ไปพลางหยิบทิชชูเปียกมาเช็ดหน้าให้น้องสาวไปพลาง “ไม่เป็นอะไรจริง ๆ เหรอ? สภาพแบบนี้จะไม่เป็นอะไรได้ยังไงกัน”
หลานจือกับสวีมู่ช่วยกันพยุงลูกสาวคนเล็กขึ้นมาอย่างระมัดระวัง หลานจือเอ่ยอย่างไม่สบายใจ “เสี่ยวจิ่น ไปโรงพยาบาลใช้แคปซูลรักษาสักหน่อยดีไหม ลูกเป็นแบบนี้แม่ไม่วางใจจริง ๆ”
สวีมู่เองก็พยักหน้าเห็นด้วย
“พี่สาว พ่อ แม่ ฉันไม่เป็นอะไรจริง ๆ ค่ะ” พูดจบมู่จิ่นยังกระโดดอยู่กับที่สองสามครั้ง เหลือแค่ไม่ได้ออกท่ากายบริหารสักชุดเพื่อพิสูจน์ว่าตัวเองแข็งแรงดีเท่านั้น
แต่เธอลืมไปว่าทั่วทั้งร่างยังเปื้อนเลือดอยู่ สภาพที่เห็นจึงน่าตกใจจริง ๆ