กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 495 ลดขั้นเป็นสามัญชน
“ฮ่องเต้ คราวนี้เจ้าตัดสินใจแน่วแน่แล้วจริงหรือ?”
ในตำหนักโซ่วคัง ไทเฮากับยงเจิ้งต่างมีสีหน้าเหน็ดเหนื่อย
ก่อนหน้านี้ทั้งสองเฝ้าดูแลฮองเฮาอยู่ที่ตำหนักจิ่งเหริน จนกระทั่งฮองเฮาเสวยยาแล้วหลับสนิท ไทเฮาจึงพาพระโอรสออกมา
ก่อนหน้านี้ต่อหน้าเสิ่นเหมยจวงและคนอื่น ๆ ไทเฮาตรัสกับฮ่องเต้อย่างไม่ปิดบังว่าทรงหวังให้เขาลงโทษเหนียนซื่อหลานอย่างหนัก แต่เมื่อกลับมาถึงตำหนักของตน ไทเฮาก็ยังหยิบเรื่องนี้ขึ้นมาพูดกับยงเจิ้งอีกครั้ง
หากเป็นเมื่อก่อน ไทเฮาทรงเข้าใจดีว่า “มากเกินไปย่อมไม่ดี” เรื่องใดพูดไปสองสามครั้งก็พอแล้ว ไม่ทรงยึดติดไม่ยอมปล่อย