กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 485 หนึ่งให้อภัย หนึ่งกล่าวหา
“นายหญิงน้อย ท่านจะทำตามที่ฮองเฮามีพระบัญชา…กล่าวหาเหนียนเฟยต่อหน้าทุกคนจริงหรือเจ้าคะ?”
เฉาฉินโม่เพิ่งออกจากตำหนักจิ่งเหริน อินซิ่วก็ถามนางทันที
เห็นได้ว่าเมื่อเผชิญกับ “คำขู่” จากฮองเฮา ไม่เพียงเฉาฉินโม่เท่านั้นที่รู้สึกอึดอัดใจ
แม้แต่อินซิ่วก็เป็นห่วงนายเหนือหัวของตน จึงเอ่ยถามสิ่งที่ไม่กล้าพูดออกมาตอนอยู่ที่นั่น
“หึ ๆ ถึงขั้นนี้แล้ว หรือข้ายังมีทางอื่นให้เลือกอีก?”
เฉาฉินโม่ยิ้มให้อินซิ่วอย่างฝืดเฝื่อน ยิ้มได้ไม่ดีกว่าร้องไห้สักเท่าไร พลางพึมพำคล้ายพูดกับตนเองว่า “เรื่องนี้ข้าหาเรื่องใส่ตัวเองทั้งนั้น!”