กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 481 เสาะหานายเหนือหัวคนใหม่
“พระนาง หม่อมฉันพูดผิดไปหรือเพคะ?”
ซินฉางไจ้เอ่ยเล่าเรื่องความสุขของตนให้อันหลิงหรงฟังอย่างไม่หยุดปาก
ครั้นเล่าจบ นางจึงพลันตระหนักว่า อันหลิงหรงซึ่งเป็น “ผู้รับฟัง” นั้นมีสีหน้าเรียบเฉย บนใบหน้าไม่มีรอยยิ้มแม้แต่น้อย
ในเวลาเดียวกัน ซินฉางไจ้ก็สังเกตเห็นฟางรั่วที่อยู่ข้าง ๆ กำลังกะพริบตาส่งสัญญาณให้นางอย่างแรง
น่าเสียดายที่คำพูดนั้นก็เหมือนน้ำที่สาดออกไปแล้ว ยากจะเรียกคืน ซินฉางไจ้จึงได้แต่กล่าวขอโทษอันหลิงหรงอย่างอึกอักว่า “พระนาง หม่อมฉันพูดจาไม่รู้จักกาลเทศะ ขอพระนางอย่าได้ถือสาเลยเพคะ!”
แม้จะพูดเช่นนั้น แต่ในใจซินฉางไจ้ก็ยังรู้สึกไม่เข้าใจอยู่ดี