กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 478 เคราะห์ซ้ำกรรมซัด
“ไทเฮาถึงกับให้ข้าคัดกฎวังหลวง!”
ซุนจู๋ซีถือพระราชดำริของไทเฮามาด้วย ย่อมไม่กล้ารั้งรอแม้แต่น้อย จึงรีบรุดไปยังตำหนักอี้คุนทันที แล้วประกาศพระบัญชาของไทเฮาแก่หวากุ้ยเฟย
เมื่อทราบเรื่อง หวากุ้ยเฟยเบิกตากว้างในชั่วพริบตา
“กูกู ท่านแน่ใจหรือว่ามิได้ถ่ายทอดพระบัญชาผิด?”
หวากุ้ยเฟยมองหญิงชราตรงหน้า อกกระเพื่อมขึ้นลงอย่างรุนแรง ในดวงตาเต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อ
พี่ชายเพิ่งทำให้ฝ่าบาทกริ้ว ส่วนนางเองก็เข้าเฝ้าไม่ได้ ไทเฮายังจะซ้ำเติมนางอีกหรือ?
“พระสนมกุ้ยเฟย บ่าวเฒ่ามาตามพระบัญชาของไทเฮา จะกล้าถ่ายทอดพระบัญชาผิดได้อย่างไรเพคะ?”
ซุนจู๋ซีหลุบตาลง พลางโบกมือ