กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 434 เงื่อนงำมากมาย
“ยังไม่คุกเข่าลงอีก!”
ภายในตำหนักโซ่วคัง สีพระพักตร์ไทเฮามืดครึ้ม เวลานี้พระนางตรัสเสียงเย็นใส่ฮองเฮาอย่างไม่ไว้หน้า
เนื่องจากไทเฮาทรงให้บ่าวไพร่ทั้งหมดออกไปแล้ว ในห้องจึงเหลือเพียงพระนางกับฮองเฮาสองคน ฮองเฮาเองก็ไม่จำเป็นต้องลังเล จึงคุกเข่าลงตรงหน้าไทเฮาทันที
ถึงจะเป็นเช่นนั้น หลังจากคุกเข่าลงแล้ว ฮองเฮาก็ไม่ตรัสอะไรสักคำ เพียงก้มหน้าเพื่อปิดบังสีหน้าและแววตาของตน
“เจ้าคิดว่าตัวเองน้อยเนื้อต่ำใจนักหรือ?”
หากเป็นเมื่อก่อน ไทเฮาคงไม่ตรัสกับฮองเฮาด้วยน้ำเสียงเช่นนี้แน่
แต่เรื่องที่เกิดขึ้นกับเสิ่นเหมยจวงทำให้ไทเฮากริ้วจนไฟสุมพระทัย