กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 430 ไร้เจตนาแต่มีแผน
“เจ้าพูดจาเหลวไหลอะไร!”
จู่ ๆ ก็ถูกผู้อื่นพูดแทงใจดำ ฉีเฟยจึงอ้าปากปฏิเสธตามสัญชาตญาณ
นางไม่รู้ว่าอันหลิงหรงมองความคิดของตนออกได้อย่างไร แต่ยังดีที่จำได้ว่าลำดับศักดิ์ของตนสูงกว่าอันหลิงหรงหนึ่งขั้น ครั้นนี้จึงคิดจะแสดงท่าทีของพระสนมเจ้าตำหนัก ให้อันหลิงหรงสงบปากสงบคำเสียดี ๆ
ทว่า ฉีเฟยกลับมองข้ามไปข้อหนึ่ง นั่นคือแม้แต่ฉุนเอ๋อร์หรือฟูชากุ้ยเหริน ท่าที “น่าเกรงขาม” ของนางก็ยังข่มไม่อยู่ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงอันหลิงหรง