กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 399 ความคาดหวังของไทเฮา
“ช่างแปลกจริง…ฉีเฟยไปเรือนซุ่ยอวี้กับตำหนักเสียนฝูทำไมกัน ทั้งที่ไม่มีเรื่องอะไรแท้ ๆ”
ระหว่างทางกลับ อันหลิงหรงนั่งอยู่ในเกี้ยว แต่ในใจก็อดนึกถึงคำพูดที่เจินหวนบอกนางก่อนแยกจากกันไม่ได้
ตามความเข้าใจของนาง ฉีเฟยผู้นี้นับว่าไม่ใช่คนดีอะไรนัก แต่ด้วยสติปัญญาที่มีจำกัด ต่อให้นางลงมือทำร้ายผู้อื่น ก็มักจบลงด้วยความล้มเหลว แถมยังทำให้ตัวเองเดือดร้อนอยู่บ่อย ๆ จึงไม่นับเป็น “ภัยคุกคาม”
นอกจากนี้ นิสัยของฉีเฟยก็นับว่าพอใช้ได้ แต่ถูกผู้อื่นชักจูงได้ง่ายมาก อีกทั้งหากคิดว่าตนกับลูกชายกำลังถูกคุกคาม นางก็มักทำเรื่องหุนหันพลันแล่น