กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 349 ฮ่วนปี้คิดถึงมารดา
นับแต่ฮ่วนปี้บังเอิญเดินชนอาจิ้น บ่าวคนสนิทของกั่วจวิ้นอ๋องในสวน นางก็มักจะนึกถึงเรื่องนี้อยู่บ่อยครั้ง
ยิ่งไปกว่านั้น เจินหวนยังคอยกำชับและเตือนสติอย่างจริงจัง ฮ่วนปี้จึงมักเหม่อลอย คล้ายจิตใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัว
พฤติกรรมผิดปกติเช่นนี้ทำให้หลิวจูกับชุยจิ่นซีที่อยู่ข้างกายสังเกตเห็นก่อนใคร ครั้นฮ่วนปี้หยิบใบชาผิดอีกครั้ง หลิวจูก็ทนดูต่อไปไม่ไหว จึงก้าวเข้าไปคว้ากระปุกชาในมือของนางมา
“ฮ่วนปี้ ช่วงนี้เจ้าดูผิดปกติไปมากนะ เกิดเรื่องอะไรขึ้นหรือ เจ้าเล่าให้พวกเราฟังบ้างเถิด เก็บไว้ในใจคนเดียวก็มีแต่จะแย่ลงมิใช่หรือ”