กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 320 อาการคลุ้มคลั่งลวงตา
ฟูชากุ้ยเหรินย่อมไม่รู้เรื่องการจัดการของฮองเฮาแม้แต่น้อย
นางก็ไม่ได้เสียสติจริง ๆ
เพียงแต่หลังจากดื่มด่ำกับความสุขจากการร่ำรวยขึ้นมาอย่างกะทันหันแล้ว ฟูชากุ้ยเหรินก็ตระหนักได้ว่าตนเดินมาถึงเส้นทางที่เรียกได้ว่า “ทางตัน” ซึ่งไม่อาจหวนกลับแล้ว
ยังดีที่บอร์จิกินกุ้ยเหรินดูเหมือนจะไม่ได้เป็นอะไรร้ายแรง?
ถึงจะพูดเช่นนั้น แต่คำถามว่าจะทำอย่างไรให้ตนพ้นผิดได้ก็แทบจะบีบให้นางเป็นบ้า
ในตอนนั้นเอง ฉีเฟยก็มาเยือนกะทันหัน