กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 290 แม่ลูกพบหน้ากันอีกครั้ง
“เพียงแต่กุ้ยเหรินหว่านกับฮุ่ยกุ้ยเหรินต่างก็เป็นคนฉลาด ครานี้ที่หม่อมฉันชักจูงพวกนางให้เข้าใจผิด จนล่วงเกินฝ่าบาทและถูกลงโทษกักบริเวณได้สำเร็จ กล่าวไปแล้วก็เป็นเพียงโชคดี…”
เฉาฉินโม่เห็นหวาเฟยมีสีหน้าไม่แสดงท่าที จึงแสร้งทำเป็นหวาดหวั่นแล้วกล่าวอย่างระมัดระวังว่า “ดังนั้นหม่อมฉันจึงหวังว่าพระนางจะทรงช่วยเหลือ เพียงมีพระนางคอยแผ่อำนาจอยู่เบื้องหลัง ย่อมรับรองได้ว่าจะไม่มีสิ่งใดผิดพลาดเพคะ!”
“หึ พูดไปพูดมา เจ้าก็แค่อยากให้ข้าสนับสนุนเจ้าใช่หรือไม่?”
แรกทีเดียวหวาเฟยขมวดคิ้วอยู่ แต่หลังฟังเฉาฉินโม่พูดจบ สีหน้าก็กลับมาเย่อหยิ่งเช่นเคย