กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 285 หินถล่มครืนครั่น
“พี่เหมย อย่าพูดเช่นนั้นเลย ข้าจะมี ‘ความเห็นสูงส่ง’ อะไรได้?”
เมื่อเห็นเสิ่นเหมยจวงจ้องตนด้วยท่าทีระแวดระวัง อันหลิงหรงก็ยิ้มอย่างจนใจ แล้วกล่าวต่อว่า “เพียงแต่พี่หญิงเป็นห่วงเรื่องนี้มาก ข้าจึงอยากพูดคุยกับพี่หญิงให้ดี ข้าเพียงหวังว่าไม่ว่าต่อจากนี้ข้าจะพูดอะไร พี่หญิงจะอดทนฟังให้จบ”
“แน่นอน”
เสิ่นเหมยจวงพยักหน้าให้อันหลิงหรง แล้วปิดปากเตรียมตั้งใจฟังคำพูดของนาง