กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 260 ต่างฝ่ายต่างมีแผนในใจ
เช้าวันถัดมา หลังถวายคำนับถามทุกข์สุขฮองเฮาเสร็จ เจินหวนก็รีบออกจากตำหนักจิ่งเหริน
ในใจนางยังคงเป็นห่วงอันหลิงหรง เมื่อนึกถึงตอนที่ตนฝากให้อันหลิงหรงช่วยปลอบประโลมเสิ่นเหมยจวงให้มากเข้าไว้ และได้ยินว่าตอนนี้เสิ่นเหมยจวงก้าวพ้นจากเงามืดแล้ว ก็รู้ว่าอันหลิงหรงต้องทุ่มเทช่วยเหลือเรื่องนี้ไม่น้อย
เจินหวนตั้งใจจะไปเยี่ยมอันหลิงหรง แต่ไม่คาดคิดว่ายังไปไม่ถึงตำหนักหย่งเหอ ก็พบเกี้ยวของเสิ่นเหมยจวงระหว่างทางเข้าเสียก่อน
“พี่เหมย เหตุใดท่านก็มาที่นี่ด้วย?”
เมื่อเห็นเสิ่นเหมยจวงและใบหน้าที่กลับมามีชีวิตชีวา เจินหวนย่อมทั้งประหลาดใจและยินดี
“เจ้าคิดมาที่นี่อย่างไร ข้าก็คิดเช่นนั้น”