กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 229 หวาเฟยชิงองค์หญิง
“เจ้าว่าอยาก ‘กำจัด’ หลิวเปิ่นหรือ?”
หวาเฟยมองเฉาฉินโม่เอ่ยถ้อยคำเหล่านี้ออกมาด้วยสีหน้าไม่เปลี่ยนแปลง แววตาพลันแปรเปลี่ยนเล็กน้อย สีหน้าโกรธเกรี้ยวที่เผยอยู่ก่อนหน้าก็ค่อย ๆ สงบลงไปไม่น้อย
แม้นางจะเกิดในตระกูลทหาร ทั้งมิใช่คนใจอ่อนเมตตา แต่เฉาฉินโม่ซึ่งมักก้มหน้าประจบเอาใจนางกลับเอ่ยวาจาว่า “ถอนรากถอนโคน” ขึ้นมา นางก็ยังอดประหลาดใจอยู่บ้างไม่ได้
“เพคะ!”
เฉาฉินโม่เห็นแววพินิจพิเคราะห์ในดวงตาของหวาเฟย แต่เมื่อมาถึงขั้นนี้แล้ว นางย่อมต้องคิดถึงการเอาตัวรอดของตนเป็นสำคัญ
อีกทั้งคนอย่างหลิวเปิ่น เดิมทีก็เป็นคนที่ปล่อยให้อยู่ต่อไปไม่ได้อยู่แล้ว