กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 222 สองแผนดำเนินควบคู่
“ฮองเฮาเหนียงเหนียง อย่าทรงกริ้วไปเลยเพคะ ไทเฮา…อย่างไรก็ทรงหวังดีต่อพระนาง อย่างน้อยตอนนี้พวกเราก็ไม่ต้องกังวลอีกแล้ว!”
ระหว่างตามฮองเฮาไปยังประตูจงซือ เจี่ยนชิวเห็นนายเหนือหัวของตนมีสีหน้าเรียบเฉยตลอดทาง จึงคิดว่าฮองเฮายังคงขุ่นเคืองกับสิ่งที่ไทเฮาทรงทำ อารมณ์จึงไม่ดีไปด้วย รีบกล่าวปลอบเป็นการใหญ่
“ไทเฮามีอะไรให้ข้าต้องกริ้ว?”
ฮองเฮาไม่หยุดฝีพระบาท ตรัสกับเจี่ยนชิวว่า “เจ้าดูไม่ออกหรือ? ข้ากำลังยินดีต่างหาก!”
คำตรัสนี้ทำให้เจี่ยนชิวชะงักไป นางไม่เข้าใจอยู่บ้าง
“เจ้ารู้สึกว่าเข้าใจคำพูดของข้าได้ยากใช่หรือไม่?”