กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 168 เป่าจวนตะลึง
อันหลิงหรงคิดจะให้หลิวอวิ๋นเริ่มเรียนอ่านเขียน เรื่องนี้มิใช่เพิ่งคิดขึ้นมาชั่วคราว
ก่อนหน้านี้ตอนเปลี่ยนชื่อให้หลิวอวิ๋น อันหลิงหรงก็เคยคิดเรื่องนี้ไว้แล้ว
เพียงแต่ตอนนั้นอันหลิงหรงเห็นว่าไม่จำเป็นต้องรีบร้อน ค่อย ๆ วางแผนไปก็ได้ จึงพักเรื่องนี้ไว้ก่อน
หลังจากนั้น อันหลิงหรงก็ทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ปฏิบัติต่อหลิวอวิ๋นตามปกติ และมอบหมายงานให้นางเป็นครั้งคราว
แต่แท้จริงแล้ว อันหลิงหรงคอยสังเกตหลิวอวิ๋นอยู่ลับ ๆ
อย่างไรเสียตอนนี้เป่าจวนพักอยู่กับหลิวอวิ๋น ด้วยนิสัยของนาง หากมีโอกาส เป่าจวนย่อมหาทาง “ชักจูง” หลิวอวิ๋นแน่นอน!