กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 163 เพื่อดูผลภายหน้า
“เรียนนายหญิงน้อย บ่าวกับพี่เป่าจวนทำความสะอาดตำหนักข้างฝั่งตะวันออกเรียบร้อยแล้วเจ้าค่ะ”
อันหลิงหรงอ่านหนังสืออยู่ในห้องเป็นเวลานาน ครั้นแดดคล้อยอ่อนแรงลง หลิวอวิ๋นจึงเดินเข้ามาพร้อมกับเป่าจวน
ทว่าเป่าจวนคงยังหวาดกลัวอันหลิงหรงอยู่บ้าง เวลานี้จึงไม่กล้าเอ่ยปาก กลับให้หลิวอวิ๋นเป็นคนรายงานแทน
“อืม ลำบากพวกเจ้าแล้ว”
สายตาของอันหลิงหรงยังจับอยู่ที่หนังสือในมือ ไม่ได้หาเรื่องตำหนิเป่าจวนอีก
เมื่อเห็นเช่นนั้น เป่าจวนก็รู้สึกโล่งใจเสียที หลังจากใจแขวนอยู่มานาน