กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 160 เคลื่อนไหวหนึ่ง สงบนิ่งหนึ่ง
“เจ้าบอกทุกอย่างแก่หว่านฉางไจ้แล้ว จากนั้นนางก็ออกจากตำหนักเหยียนสี่ไปหรือ?”
ณ ตำหนักจิ่งเหริน ฮองเฮาทอดพระเนตรฉุนเอ๋อร์ที่คุกเข่าอยู่เบื้องพระพักตร์ พระพักตร์กลับเคร่งขรึมหม่นหมอง
ไม่นานก่อนหน้านี้ ฉุนเอ๋อร์พาหมัวมัวอาวุโสมายังตำหนักจิ่งเหริน บอกว่าต้องการเข้าเฝ้าฮองเฮา
เดิมทีฮองเฮาทรงคิดว่าฉุนเอ๋อร์คงนำเรื่องน่ายินดีอันใดมาบอก จึงรับนางที่โถงหลัก
ทว่าถ้อยคำที่ฉุนเอ๋อร์กล่าวต่อจากนั้น ไม่เพียงไม่ทำให้ฮองเฮาทรงยินดีแม้แต่น้อย กลับทำให้พระทัยดิ่งลงอย่างรวดเร็ว