กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 146 ถ้อยคำหวังดีก็ขมขื่น
อันหลิงหรงย่อมไม่รู้เลยว่าฉุนเอ๋อร์มีปฏิกิริยาเช่นไรหลังพวกนางจากมา
แต่อันที่จริง นางไม่เคยมองฉุนเอ๋อร์เป็น “ภัยคุกคาม”
ส่วนการไม่เหลือเยื่อใย เปิดเผยหน้ากากอันสงบเสงี่ยมออกมาตรง ๆ ก็เป็นเพราะอันหลิงหรงรู้ว่าฉุนเอ๋อร์กับพวกนางยืนอยู่คนละฝ่ายมานานแล้ว
หากฉุนเอ๋อร์ไม่ยังเยาว์วัยจนไม่อาจถวายตัวได้ในตอนนี้ ความขัดแย้งระหว่างพวกนางคงปะทุขึ้นนานแล้ว!
ใต้หล้าวุ่นวาย ทุกคนล้วนมุ่งแสวงหาผลประโยชน์!
คำกล่าวนี้ใช้ได้ทุกแห่ง วังหลังก็ไม่ใช่ข้อยกเว้น