กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 123 พบฮองเฮาอีกครั้ง
เพราะต่างคนต่างมีเรื่องในใจ ระหว่างทางกลับเรือนซุ่ยอวี้ อันหลิงหรงกับเจินหวนจึงไม่ได้พูดคุยกันเลย
ครั้นมาถึงทางแยก เป่าจวนซึ่งเดินตามหลังอันหลิงหรงมาอย่างสงบเสงี่ยมมาตลอดก็เอ่ยขึ้นกะทันหันว่า “นายหญิงน้อย อย่าลืมนะเจ้าคะ ยังต้องไปตำหนักจิ่งเหรินอีก”
เมื่อเป่าจวนกล่าวเตือน อันหลิงหรงจึงนึกขึ้นได้
ก่อนหน้านี้ตอนพวกนางถูกลี่ผินกับอีกสองคนหาเรื่อง เจี่ยนชิวมาถึงทันเวลา จึงช่วยหลีกเลี่ยงความวุ่นวายครั้งหนึ่งไว้ได้
“รู้แล้ว”
อันหลิงหรงตอบเสียงเรียบ
นางไม่ได้รู้สึกอะไรเป็นพิเศษกับคำเตือนของเป่าจวน