กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 82 เหตุวุ่นวายจากการแท้งบุตร
“หลิงหรงพูดไม่ผิด!”
สิ้นคำของอันหลิงหรง เสิ่นเหมยจวงกับเจินหวนก็เข้าใจนัยสำคัญในคำพูดของนางเช่นกัน ทั้งคู่เห็นพ้องอย่างยิ่ง จึงพากันพยักหน้าเห็นด้วย
“ไม่ว่าอย่างไร อย่างน้อยตอนนี้เราก็มีไทเฮาคุ้มครอง ขอเพียงไม่ทำผิดพลาด ผู้อื่นก็ใช่ว่าจะทำร้ายเราได้ง่าย ๆ!”
คำพูดของอันหลิงหรงประหนึ่ง “ยาบำรุงขวัญ” ช่วยให้เสิ่นเหมยจวงกับเจินหวนคลายใจลงชั่วคราว ไม่ตื่นตระหนกเหมือนก่อนหน้านี้อีก
อย่างไรเสียพวกนางกับเสิ่นเหมยจวงก็ไม่ได้อยู่ตำหนักเดียวกัน พูดคุยกันอยู่ครู่หนึ่ง ในที่สุดก็ต้องแยกย้ายกันไป
“หลิงหรง ไม่รู้เพราะเหตุใด ในใจข้าถึงไม่สบายใจอยู่ตลอด รู้สึกเหมือนว่า…กำลังจะเกิดเรื่องอะไรขึ้น”