กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 49 ร่วมเที่ยวสวนเหมย
กาลเวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว เพียงชั่วพริบตาก็มาถึงวันส่งท้ายปีเก่าตามปฏิทินจีน
เจินหวนไม่อยากไปร่วมงานเลี้ยงในวัง อันหลิงหรงเองก็แสดงเจตนาว่าจะอยู่เป็นเพื่อนนาง ปีใหม่นี้ทั้งสองจึงฉลองด้วยกัน
“หิมะตกหนักจริง ๆ”
ภายในโถงหลักของเรือนซุ่ยอวี้ เจินหวนนั่งอยู่บนเตียงอุ่น เอ่ยกับอันหลิงหรงที่นั่งข้างกายด้วยความรู้สึกอันลึกซึ้ง
“ใช่แล้ว เมื่อคืนหิมะตกหนักเป็นพิเศษ แม้แต่กิ่งไม้ก็ถูกกดจนหักไปไม่น้อย”
อันหลิงหรงพยักหน้า ก่อนหันไปสั่งเป่าจวนที่อยู่ข้าง ๆ “ไปเติมถ่านในกระถางเพิ่มอีกหน่อย”
“เจ้าค่ะ” เป่าจวนรับคำอย่างว่าง่าย ทว่ากลับไปหยิบถ่านจากห้องเก็บของ
“ดูท่าตอนนี้เป่าจวนจะเชื่อฟังน้องหญิงทุกอย่างแล้ว”
เจินหวนเห็นภาพนั้นก็อดยิ้มบาง ๆ ไม่ได้