เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 44 เลื่อนยศโดยไม่คาดคิด
“ฝ่าบาทจะพบหม่อมฉันหรือเพคะ?”
ในตำหนักข้าง อันหลิงหรงกำลังพักผ่อนอยู่ จู่ ๆ ก็เห็นซูเผยเซิ่งมาถึง จึงอดชะงักไปไม่ได้
“ใช่แล้ว นายหญิงน้อยอัน ฝ่าบาทเจาะจงรับสั่งให้พบพระองค์ เชิญตามบ่าวมาเถิด!”
ซูเผยเซิ่งเป็นคนสนิทของยงเจิ้ง คอยปรนนิบัติอยู่หน้าพระพักตร์มานาน ไม่ว่าจะพบใครก็ยิ้มแย้มราวกับคนใจดี วางตัวไม่ให้ขัดใจกับผู้ใด
แม้ตอนนี้เขาเองก็ยังไม่รู้ว่าฮ่องเต้ต้องการพบอันตาอิ้งผู้นี้ด้วยเหตุใด แต่เมื่ออยู่ต่อหน้าอันหลิงหรง ซูเผยเซิ่งก็ยังสุภาพอย่างยิ่ง ไม่ได้ละเลยนางเพราะลำดับศักดิ์ต่ำ
“เช่นนั้นรบกวนกงกงแล้ว”
ซูเผยเซิ่งสุภาพ อันหลิงหรงก็สุภาพยิ่งกว่า
ซูเผยเซิ่งไม่เพียงเป็นขันทีข้างกายฮ่องเต้เท่านั้น แต่ยังเป็นขันทีสูงวัยที่ฮ่องเต้ทรงใช้มานานหลายปีด้วย!
จะกล่าวอย่างไม่เกินจริง ซูเผยเซิ่งอาจมีความสำคัญในพระทัยยงเจิ้งยิ่งกว่าพระสนมทั่วไปเสียอีก