กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 41 หวาเฟยระบายโทสะ
“พระสนมหวาเฟยเสด็จ!”
เสียงขานแจ้งของขันทีน้อยดังเข้ามาในท้องพระโรง สีพระพักตร์ของฮองเฮาก็เปลี่ยนไปตามเสียงนั้น
ความขุ่นเคืองบนพระพักตร์เลือนหาย ก่อนแทนที่ด้วยรอยยิ้มบาง ๆ
หลังทรงลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ฮองเฮาก็ตรัสกับอันหลิงหรงว่า “อันตาอิ้ง เจ้านั่งลงก่อนเถิด”
เดิมทีฮองเฮาทรงคิดจะให้อันหลิงหรงหลบไปก่อน
อย่างไรเสีย ด้วยนิสัยของหวาเฟย หากพระนางทรงซักถามถึงสาเหตุการตายของฝูจื่อ หวาเฟยก็อาจหันหัวหอกมาเล่นงานอันหลิงหรง
เพียงแต่พยานหลักฐานนี้ฮ่วนปี้เป็นผู้นำมา ฮองเฮาจึงทรงคิดจะใช้เรื่องนี้สร้างความขัดแย้งระหว่างหวาเฟยกับเจินหวนด้วย